Przedwieczne istoty budzą się ze snu i napastują bogu ducha winne miasto Arkham. Dlatego z pomocą udręczonej mieścinie, przychodzą poszukiwacze o nadludzkich umiejętnościach, aby wypędzić zło poza jego granice.

Tak mniej więcej prezentuje się fabuła gry Arkham Horror. Ta jest osadzona w świecie stworzonym przez H.P. Lovecrafta. Mamy więc tutaj tak obowiązkowych bohaterów znanych z powieści jak Cthulhu, Azathoth czy Nyarlathotep. Postacie, które prowadzimy oraz spotykamy w grze również pochodzą ze świata mitologii Lovecrafta czego przykładem może być np. nieśmiertelny profesor Armitage. Ale skupmy się teraz na samej grze. W niniejszej recenzji przyjrzymy się podstawowej wersji gry, a teksty dotyczące dodatków pojawią się w przyszłości.

Cień spoza czasu

Po otwarciu Horroru w Arkham naszym oczom ukaże się mnóstwo elementów, które na początku mogą przerażać. Ich rozłożenie na stole, który swoją drogą musi być raczej duży, nawet wprawnemu badaczowi innych światów, może zająć 20 minut. Ale warto. Każdy z graczy wybiera badacza, którego losami pokieruje w tej rozgrywce, wyposaża go w niezbędny ekwipunek, a następnie ustawia go na polu startowym i rozpoczyna się zabawa. A ta kręci się wokół Wielkiego Złego, który co prawda słodko sobie śpi, ale w mieście co jakiś czas otwierają się bramy do innych światów. A kiedy otworzy się ich odpowiednia ilość, Przedwieczny budzi się i wtedy już nie jest tak kolorowo.

Rozłożona gra Arkham Horror

A na domiar złego po mieście pałętają się mniejsze zła, takie jak Cthonianie, Dhole, Shoggothy, Mi-go czy zombie oraz wiele innych. Dlatego cała rozgrywka skupia się na chodzeniu na mieście oraz zamykaniu bram, żeby śpiący Przedwieczny się przypadkiem nie obudził. A jeżeli to się graczom nie uda, to niestety będą musieli stoczyć z nim walkę. A ponieważ nikt nie lubi jak się mu przerywa sen, spotkanie z Wielkim Złym raczej nie będzie należeć do przyjemnych, dlatego traktuje się je jako ostateczność.

Potwory w grze Arkham Horror

W grze mamy do dyspozycji mnóstwo ekwipunku, zarówno zwykłego jak pistolety czy broń biała, jak i magicznego. Oprócz tego bohaterowie mogą uczyć się czarów, zdobywać nowe umiejętności lub znaleźć dorywczą pracę w gazecie czy na posterunku policji. Na niemalże każdym polu, należy wylosować kartę, z której dowiemy się co spotkało naszego bohatera. Opisy na kartach zazwyczaj składają się z fabularnego rozwinięcia oraz dość konkretnych konsekwencji danego spotkania. Opisy te są napisane w stylu, mającym imitować ten znany z prozy Lovecrafta. Dlatego wspomagają one klimat gry i zazwyczaj staramy się ich nie pomijać.

Postacie, w które gracze mogą się wcielić w grze Arkham Horror

Stan zdrowia naszej postaci, jest określony przez dwa parametry, poczytalność i wytrzymałość. Utrata wszystkich punktów jednego z nich, skutkuje koniecznością odwiedzenia szpitala, tego zwykłego lub psychiatrycznego, oraz utratą części swojego dobytku. A ten bardzo się przydaje podczas wszelkiego rodzaju testów na umiejętność. Testy zaś wykonuje się za pomocą kostek. Każdy test ma odpowiedni modyfikator, np. zobaczyłeś coś strasznego, rzuć test na wolę(-1). Oznacza to, że należy sprawdzić wartość woli naszego poszukiwacza, na którą składa się jego bazowa wola (widoczna na karcie postaci), a także premie wynikające z posiadanych przedmiotów, sojuszników czy umiejętności, a następnie odjąć od wyniku modyfikator testu, czyli 1. Liczba, którą otrzymamy oznacza po prostu ilość kostek, którymi możemy rzucić, aby uzyskać sukces. A sukces to nic innego jak wynik 5 lub 6 na kostce. No chyba, że zostaniemy pobłogosławieni lub przeklęci.

Każda postać posiada swoją umiejętność specjalną, która zazwyczaj znacząco pomaga jej w rozgrywce, oraz sześć statystyk, określających jej szybkość, umiejętność skradania się, waleczność, siłę woli, wiedzę oraz szczęście. Co ciekawe, ich wartość można co turę zmieniać, jednak należy pamiętać, że statystyki są połączone w pary, co oznacza iż zwiększając jedną, obniżamy drugą.

Jedna z bram, które przyjdzie nam zamknąć w Arkham Horror

Kolor z innego wszechświata

Myślę, że tyle wystarczy na temat mechaniki. Podsumowując, jest ona dość rozbudowana, przez co Arkham Horror nie nadaje się dla mniej zaawansowanych graczy. Przejdźmy jednak do wykonania gry, które stoi na bardzo wysokim poziomie. Plansza jest z grubego kartonu, a karty, pomimo bardzo wielu rozgrywek, niemalże się nie niszczą. Podobnie zresztą jak reszta elementów. No może za wyjątkiem kartoników z postacią, które przez wkładanie i wyciąganie z podstawek niestety ulegają uszkodzeniu. Dlatego jedyne czego brakuje do szczęścia to figurki postaci, które można by było pomalować.

Arkham Horror jest grą kooperacyjną. Oznacza to, że wszyscy gracze mają wspólny cel, a nie raz przyłapujemy się na tym, że odruchowo zaczynamy ustalać wspólną strategię i zamiast każdy grać swoim pionkiem, wspólnie ustalamy co zrobimy z naszymi postaciami, uwzględniając ich umiejętności, ekwipunek i stan zdrowia. A jest to konieczne, ponieważ gra jest trudna. Czasem już na samym początku gry, można dostać kopa po którym ciężko się pozbierać. Czasami zdarza się nawet, że postaci która takiego kopa otrzymała na początku, nie uda się pozbierać aż do końca gry. Mieliśmy raz sytuację, w której jeden z poszukiwaczy wylądował w psychiatryku, a podczas kolejek zmarnowanych na leczenie, reszta poszukiwaczy rozwijała swoje postacie. Później zaś na planszy pojawiło się tyle potworów, że biedny poszukiwacz co rusz je spotykał, a następnie znowu lądował w szpitalu. Aż w horda stworów zaczęła gromadzić się na polu pod szpitalem, więc gracz musiał siedzieć zamknięty w jego murach i czekać na ratunek.

Po polsku czy po angielsku?

Jak mogliście zauważyć na zdjęciach, gra jest w języku angielskim. Jednakże graliśmy również w wersję polską, dlatego możemy co nieco doradzić, jeżeli zastanawiacie się w jakiej wersji językowej kupić tę grę. O ile w przypadku wersji polskiej wszystko jest jasne, to w przypadku wersji angielskiej, wymagane jest opanowanie tego języka na co najmniej średnio zaawansowanym poziomie. Instrukcje dotyczące mechaniki gry są opisane raczej prostym językiem i zazwyczaj ograniczają się do prostych poleceń, typu weź kartę, tracisz punkt poczytalności czy atakuje cię potwór. Jednakże często w instrukcje wplecione są opisy fabularne, które już są opisane językiem, stylizowanym na prozę Lovecrafta. Tutaj mogą pojawić się problemy ze zrozumieniem co tak naprawdę się stało, co z pewnością niektórych może irytować.

Nie ukrywajmy jednak, że gra skierowana jest do fanów mitologii Cthulhu, a bez fabularnych opisów, rozgrywka byłaby sucha jak Monopoly.

A naszym zdaniem, opisy angielskie brzmią dużo lepiej i ułatwiają przeniesienie się do pełnego mrocznych zaułków Arkham. Dlatego jeżeli nie obawiacie się bariery językowej lub chcecie podszlifować słownictwo, polecamy wybór oryginalnej wersji językowej.

Pudełko gry Horror w Arkham

Dla kogo jest ta gra?

Zanim rozpoczniemy podsumowanie powiem wprost, jestem tu trochę subiektywny, ponieważ Arkham Horror to jedna z moich ulubionych gier planszowych. Dostarczyła mi sporo zabawy i stanowiła pierwszy krok w stronę bardziej zaawansowanych tytułów. Jednakże mimo, iż posiadam tę grę od paru dobrych lat, nadal do niej wracam i dobrze się przy niej bawię. Ponadto do Arkham Horror wydano już sporo dodatków, które sprawią, że gra szybko się nie znudzi. Kupując więc Horror w Arkham, dostajemy świetnie wykonany produkt, w klimacie horrorów z mitologii Cthulhu. Swoją drogą, ten przedwieczny niedługo będzie obchodził swoje 90 urodziny. Myślę więc, że to dobra okazja, aby pograć w Arkham Horror. Mimo iż gra wygląda, jakby polegała tylko na bieganiu po mieście i zamykaniu bram, to oferuje o wiele więcej. Polecamy fanom zaawansowanych planszówek, w których na rozgrywkę trzeba poświęcić jakieś trzy godziny.

Metryka
  • Klimat 9/10
  • Frajda 8/10
  • Interakcja 9/10
  • Wykonanie 8/10
  • Złożoność 8/10
  • Strategia 6/10
  • Losowość 6/10
Plusy:                                                                   
  • sporo dodatków
  • wspólne planowanie ruchów
  • potwory, miejsca i postacie znane z powieści
  • klimat powieści Lovecrafta przeniesiony na planszę
  • nie nudzi się nawet po kilkunastu rozgrywkach
  Minusy:
  • rozgrywka się czasem trwa zbyt długo
  • żetony postaci szybko się niszczą

Typ gry: Przygodowa, kooperacyjna
Liczba graczy: 1-8
Czas gry: 2 do 4 godzin
Wydawca w Polsce: Galakta
Autor: Kevin Wilson, Richard Launius
Rok wydania: 2009